Από τη δράση των επιτροπών εργασίας της ΕΑΕ

Επιτροπή ιδιωτικών αρχείων

Αρχειακά Νέα, τχ. 5 (Απρίλιος 1992):

Η Επιτροπή ιδιωτικών αρχείων κλείνει σε λίγο καιρό ένα χρόνο λειτουργίας. Στην τρίτη συνεδρίασή μας στις 30 Οκτωβρίου 1991 (οι δύο προηγούμενες έγιναν 10 Φεβρουαρίου και 24 Απριλίου και είχαν μεγάλη συμμετοχή σε αντίθεση με την τελευταία) μετά από αρκετή συζήτηση αποφασίσαμε παρόλα τα αρνητικά δεδομένα να συνεχίσουμε και να μην παραδώσουμε τα όπλα. Είχαμε στείλει τον περασμένο Ιούνιο μία επιστολή συνοδευόμενη από ένα ερωτηματολόγιο σε 80 περίπου φορείς που ενδεχομένως είχαν ιδιωτικά αρχεία (ο κατάλογος αποδεκτών δεν περιελάμβανε επιχειρήσεις, αλλά βιβλιοθήκες, μουσεία, συλλόγους) και περιμέναμε με κάποια επιφυλακτικότητα ομολογουμένως την ανταπόκριση στην πρόσκλησή μας. Η διορία που είχαμε δώσει για να μας απαντήσουν ήταν τέλη Σεπτεμβρίου του 1991. Σήμερα έχουμε στα χέρια μας δέκα τέσσερις απαντήσεις: 1) Ακαδημία Αθηνών ΚΕΙΝΕ, 2) Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο, 3) Γ.Α.Κ., 4) Γεννάδειος Βιβλιοθήκη, 5) Δημόσια Βιβλιοθήκη Μηλεών, 6) Δημόσια Βιβλιοθήκη Ζαγοράς, 7) Ε.Λ.Ι.Α., 11) Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, 12) Ινστιτούτο Νεοελληνικών Σπουδών - Ίδρυμα Μανόλη Τριανταφυλλίδη, 13) Μουσικό Λαογραφικό Αρχείο Μέλπως Μερλιέ, 14) Πολεμικό Μουσείο.

Οι υπόλοιποι μας αγνόησαν είτε αδυνατούν λόγω φόρτου εργασίας και όγκου υλικού να μας ενημερώσουν (π.χ. Μουσείο Μπενάκη). Τα συμπεράσματα που βγάλαμε από αυτή τη συγκεκριμένη προσπάθειά μας είναι τουλάχιστον αποκαρδιωτικά. Διαπιστώσαμε ότι χωρίς προσωπική επαφή και πίεση δεν επιτυγχάνονται πολλά πράγματα και ότι συμφέροντα επαγγελματικά και τακτικής είναι υπαρκτά. Παρόλα αυτά, αποφασίσαμε να προχωρήσουμε με ό,τι έχουμε στα χέρια μας σε μια καταγραφή στην πιο απλοποιημένη της μορφή, για ν' αποτελέσει έστω ένα χωρίς ιδιαίτερες αξιώσεις πρώτο πυρήνα. Θα πρέπει να ειπωθεί ότι η δουλειά αυτή θα καταλήξει δυστυχώς να γίνει από 1-2 ανθρώπους, για λόγους διαθεσιμότητας, αποστάσεων, συντονισμού κλπ.

Με αυτή την ευκαιρία, θα ήθελα να πω δύο λόγια για το θεσμό των επιτροπών. Κατά τη γνώμη μου, είναι μεγάλη πλάνη να νομίζουμε ότι μπορούν να δραστηριοποιηθούν μέλη με τη συμμετοχή τους σε μία επιτροπή. Τελικά, ό,τι δεν είναι υποχρεωτικό ή αμοιβόμενο ή έχει επιπτώσεις στην προσωπική μας προβολή πολύ δύσκολα μας κινητοποιεί. Πρέπει να έχει κανείς μεγάλο "ψώνιο" για να αφιερώνει το χρόνο και τις δυνάμεις του στη δουλειά μιας ομάδας. Καθοριστικό βέβαια είναι και το αντικείμενο μιας επιτροπής, καθώς και ο τρόπος συμμετοχής και προσφοράς που επιτρέπουν λιγότερο ή περισσότερο συλλογικότητα και σωστό συντονισμό. Με τι όμως μπορεί ν' αντικατασταθεί αυτό το σχήμα και ποια η συνταγή της σωστής λειτουργίας του, αν υπάρχει; Τι προτείνουν τα μέλη της Ε.Α.Ε. για να ενεργοποιηθούν, να έχουν ουσιαστική συμμετοχή στις δραστηριότητές της και να δώσουν δημιουργική πνοή στο έργο της;

Χριστίνα Βάρδα